ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ

ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ

ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΤΖΑΡΙΔΗ

Αυτή τη φορά εξαπέλυσαν σχεδιασμένα οργανωμένες ομάδες σε διατεταγμένη αποστολή και αναρχοφασιστοειδή που με μολότωφ, χημικά αέρια, χειροβομβίδες κρότου λάμψης και πέτρες επιχείρησαν να διαλύσουν τη μεγαλειώδη συγκέντρωση εργατών και λαού στο Σύνταγμα και ειδικά στο μέρος που ήταν το ΠΑΜΕ. Αποτέλεσμα αυτής της επίθεσης είναι και ο θάνατος του συνδικαλιστή του ΠΑΜΕ Κοτζαρίδη Δημήτρη, 53 χρόνων, γραμματέα του Παραρτήματος Οικοδόμων του Βύρωνα. Ακόμα δεκάδες είναι οι τραυματίες διαδηλωτές του ΠΑΜΕ.

Το μίσος των κουκουλοφόρων κατά του εργατικού λαϊκού κινήματος και του ΠΑΜΕ εκφράζει το μένος των δυνάμεων που υπηρετούν το σύστημα και την αστική εξουσία. Η κυβέρνηση έχει τεράστια ευθύνη. Η επιχείρηση τρομοκράτησης, συκοφάντησης και καταστολής του εργατικού λαϊκού κινήματος πηγάζει από κρατικές δομές, από κέντρα και υπηρεσίες. Αυτό αποδείχνει η ιστορία, αυτό δείχνει και η σημερινή βάρβαρη και δολοφονική επίθεση. Οι κουκουλοφόροι, αναρχοαυτόνομοι, φασιστοειδή ή όπως αλλιώς ονομάζονται ανέλαβαν να φέρουν σε πέρας το δικό της στόχο που οι δυνάμεις καταστολής, οι εκβιασμοί και οι απειλές της απέτυχαν, για να τρομοκρατήσουν το λαό για να σκύψει το κεφάλι. Αντικειμενικά προκύπτει ότι τα ίδια κέντρα εκτέλεσαν την προβοκατόρικη δολοφονική πυρπόληση της Μαρφίν τη μέρα ψήφισης του μνημονίου στις 5 Μαΐου 2010.

Ο στόχος τους ήταν να διαλύσουν τη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ απέτυχε. Έτσι πρέπει να αποτύχουν τα σχέδια κυβέρνησης, μηχανισμών του συστήματος, των κομμάτων της πλουτοκρατίας που θέλουν να τρομοκρατήσουν και να καταστείλουν το εργατικό λαϊκό ποτάμι της αντεπίθεσης που βγήκε με τη 48ωρη απεργία στους δρόμους.

Το ΚΚΕ εκφράζει τη θλίψη και τα συλλυπητήριά του στην οικογένεια του Δημήτρη Κοτζαρίδη που έπεσε αγωνιζόμενος για το δίκιο της εργατικής τάξης και του λαού. Εκφράζει την αλληλεγγύη του στους τραυματίες, σε όλους όσοι υπερασπίστηκαν την εργατική λαϊκή διαδήλωση από τις προβοκατόρικες ομάδες. Καλεί το λαό να σηκώσει πιο αποφασιστικά το ανάστημά του. Να συμπορευτεί με το ΚΚΕ, να συσπειρωθεί τώρα στα συνδικάτα, στο ΠΑΜΕ και τις άλλες ριζοσπαστικές οργανώσεις που αντιπαλεύουν την αντιλαϊκή πολιτική, την εξουσία μονοπωλίων. Αυτό είναι το αντίπαλο δέος των κομμάτων της πλουτοκρατίας, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Αυτή είναι η δύναμη του λαού να αποκρούσει τα βάρβαρα μέτρα, τη βία και την τρομοκρατία κάθε είδους μηχανισμού καταστολής. Ο λαός μπορεί να ανατρέψει την αντιλαϊκή πολιτική και εξουσία.

ΑΘΗΝΑ 20/10/2011

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Ένας σύντροφος 53 ετών, συνδικαλιστής και μέλος του ΠΑΜΕ, άνεργος, πατέρας δύο παιδιών, κατέληξε στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» σήμερα, καθώς υπέστη ανακοπή καρδιάς.

Ο Δημήτρης Κοτσαρίδης, οικοδόμος στο επάγγελμα και γραμματέας του παραρτήματος Οικοδόμων στο Βύρωνα, προηγουμένως είχε μεταφερθεί στο νοσοκομείο με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ.

Για τα σημερινά επεισόδια και την προβοκάτσια στη μεγάλη διαδήλωση στο Σύνταγμα, 20/10

ΔΕΛΤΙΟΤΥΠΟΥ

Δυνάμεις εχθρικές στο εργατικό και λαϊκό κίνημα επιχείρησαν να χτυπήσουν και να προβοκάρουν τη μεγάλη διαδήλωση έξω από τη Βουλή. Το ΠΑΜΕ, τα σωματεία, οι εργαζόμενοι και η νεολαία, τους αντιμετώπισαν με αποφασιστικότητα.

Οι συγκεκριμένοι μηχανισμοί άνοιξαν λογαριασμούς με το εργατικό-λαϊκό κίνημα. Ας έχουν υπόψη τους ότι το εργατικό-λαϊκό κίνημα έχει τη δύναμη και την πείρα, για να τους κόψει το χέρι.

Οι προσυγκεντρώσεις της Τετάρτης

Οι προσυγκεντρώσεις της Πέμπτης για την περικύκλωση της Βουλής

Συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα - Απεργιακές συγκεντρώσεις για Τετάρτη και Πέμπτη θα γίνουν στις εξής πόλεις

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, νέες και νέοι,

Να ματαιώσουμε τώρα το νέο έγκλημα.

Να ανατρέψουμε την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου λαιμητόμο.

Να ματαιώσουμε τα ακόμη χειρότερα που μας ετοιμάζουν για το 2012, το 2013, το 2014.

19- 20 Οκτώβρη όλοι στη 48ωρη απεργία. Κανείς στη δουλειά.

Τέλος στις θυσίες για να σωθεί το κεφάλαιο και η ΕΕ.

Όλοι στους δρόμους.

Όλοι με το ΠΑΜΕ μπροστά να αντιπαλέψουμε με ψυχή και δύναμη την αντεργατική λαίλαπα.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με απαίτηση των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των τραπεζιτών, των μεγαλεμπόρων και μεγαλοξενοδόχων και των εταίρων τους στην ΕΕ, οργανώνει ένα νέο, πιο βάρβαρο και πιο απάνθρωπο έγκλημα.

Με το πολυνομοσχέδιο που φέρνει στη Βουλή ενταφιάζει τα στοιχειώδη δικαιώματα του ελληνικού λαού.

Επιχειρεί να καταργήσει τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας κι ό, τι έχει απομείνει από τις εργασιακές σχέσεις και τα ασφαλιστικά – συνταξιοδοτικά δικαιώματα, τις κοινωνικές παροχές, τα επιδόματα ανεργίας. Καταδικάζουν τα παιδιά μας στην ανεργία, στη φτώχεια, στην αμάθεια. Ξεπουλάν τη δημόσια περιουσία.

Θέλουν όλοι μαζί μισθούς Βουλγαρίας, νέες μαζικές απολύσεις, νέα βαριά χαράτσια, δουλειά χωρίς δικαιώματα, δουλειά εκ περιτροπής και  ανασφάλιστη. Θέλουν δούλους στην υπηρεσία των μονοπωλίων.

Εργαζόμενοι , εργαζόμενες, νέοι και νέες,

Το ΠΑΜΕ σας καλεί την Τετάρτη 19 Οκτώβρη όλους και όλες στην Ομόνοια 11 π.μ. και πορεία στη Βουλή και συνεχίζουμε την Πέμπτη 20 του μήνα με περικύκλωση της Βουλής από όλες τις μεριές.  Έχουμε τη δύναμη να σταματήσουμε το σφαγιασμό των  δικαιωμάτων των εργαζομένων για τα κέρδη της πλουτοκρατίας.

Εργοστάσιο το εργοστάσιο, επιχείρηση την επιχείρηση, γραφείο το γραφείο, σχολείο το σχολείο, μαγαζί το μαγαζί, όλοι και όλες στον αγώνα.

Να βουλιάξει η Αθήνα, το Σύνταγμα, όλοι οι χώροι γύρω από την Βουλή. Οργανωμένα, συντονισμένα. Να πάρει ο λαός στα χέρια του τη ζωή του, να σταθεί όρθιος.

Τώρα αγώνας να ανατραπούν τα αντεργατικά σχέδια της κυβέρνησης. Κάτω η κυβέρνηση της πλουτοκρατίας. Τώρα αγώνας για αποδέσμευση από τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ. Αγώνας για ανατροπές στους συσχετισμούς δύναμης, ο λαός να αναδείξει τη δική του εξουσία.

Απόφαση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ: για την αποκατάσταση του Νίκου Ζαχαριάδη (αναδημοσίευση)

(Επίσημο κείμενο κομματικής αποκατάστασης του Ν. Ζαχαριάδη στο ΚΚΕ, δημοσιεύεται στην Κομμουνιστική Επιθεώρηση, τ.5, 2011, σελ. 39-43, και στο σημερινό Κυριακάτικο Ριζοσπάστη, αρ. φύλλου 11077, σελ. 3-4. Σήμερα έγινε και η επίσημη εκδήλωση στο Α’ Νεκροταφείο Αθήνας)

Ο Νίκος Ζαχαριάδης, το τρίτο από τα τέσσερα παιδιά της οικο­γένειας Ζαχαριάδη, γεννήθηκε στην Αδριανούπολη στις 27 Απριλίου 1903. Επειδή ο πατέρας του μετακινιόταν, ως υπάλ­ληλος του γαλλικού μονοπώλιου καπνού «Ρεζί», πήγε στο δημοτικό σχολείο σε διάφορες πόλεις (Σκόπια, Νικομήδεια) και την πρώτη τάξη του γυμνασίου στην Αδριανούπολη. Σε νεαρή ηλικία δούλεψε στο λι­μάνι της Κωνσταντινούπολης και στα καράβια της Μαύρης Θάλασσας. Στην «Πανεργατική» της Κωνσταντινούπολης (αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση) λειτουργούσε πυρήνας της Κομμουνιστικής Διεθνούς, του οποίου έγινε μέλος και στη συνέχεια γραμματέας. Το 1922 και 1923 πή­γε ως ναυτεργάτης στη Σοβιετική Ενωση, όπου έγινε μέλος της Ομο­σπονδίας Κομμουνιστικών Νεολαιών. Το 1923 έγινε μέλος και του ΚΚ Τουρκίας. Το 1924 ήρθε στην Ελλάδα, έχοντας φοιτήσει στην ΚΟΥΤΒ (Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο των Εργαζομένων της Ανατολής). Δού­λεψε στην ΟΚΝΕ Αθήνας και στη συνέχεια ως καθοδηγητικό στέλεχος στην ΟΚΝΕ Θεσσαλονίκης και στην ΚΟ. Το 1926 φυλακίστηκε στο Γεντικουλέ, από όπου απέδρασε. Το ίδιο διάστημα έγινε μέλος της ΚΕ της ΟΚΝΕ κι έπειτα ήρθε ως καθοδηγητής στην ΚΟ Πειραιά. Το 1927 έγι­νε γραμματέας της ΚΟ Θεσσαλίας. Το 1929 συνελήφθη, δραπέτευσε εκ νέου και φυγαδεύτηκε από το ΚΚΕ στη Σοβιετική Ενωση, από όπου επέστρεψε στην Ελλάδα το 1931 με απόφαση της ΚΔ. Κατά την παρα­μονή του στην ΕΣΣΔ έγινε μέλος του ΠΚΚ(μπ). Με βάση την κομματι­κή του ταυτότητα, που εκδόθηκε από το ΚΚΕ το 1946, η κομματική του ηλικία υπολογίζεται από το 1921.

Ο Νίκος Ζαχαριάδης, Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ από το 1931 -1935 και Γενικός Γραμματέας της έως το 1956, ήταν ηγέτης αφοσιωμένος στην υπόθεση της εργατικής τάξης, στον προλεταριακό διεθνισμό, στην πάλη για την κοινωνική απελευθέρωση.
Ηγήθηκε του Κόμματος σε συνθήκες σκληρής ταξικής πάλης, διώξε­ων, εκτελέσεων, δράσης των κρατικών εγχώριων και ξένων μυστικών υπηρεσιών κατά του ΚΚΕ, ακόμα και διάβρωσης των κομματικών του οργανώσεων στα χρόνια της δικτατορίας του Μεταξά.

Είχε σημαντική συμβολή στην ανάπτυξη του ΚΚΕ στα χρόνια 1931- 1936, ενώ πρωτοστάτησε στη δημιουργία και στην ηρωική πάλη του ΔΣΕ (1946-1949), της κορυφαίας εκδήλωσης της ταξικής πάλης στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα. Εδειξε ακλόνητη επιμονή στην ανάγκη ύπαρξης και ενίσχυσης των παράνομων κομματικών οργανώσεων στα χρόνια 1949-1955, στο συνδυασμό της παράνομης με τη νόμιμη δράση.
Τον διέκριναν επαναστατική επαγρύπνηση, ταχύτητα στην ανάληψη πρωτοβουλιών, σθένος στην υπεράσπιση της γνώμης του. Ηταν λαϊκός ηγέτης, με διάθεση και πνεύμα ασυμβίβαστο, πρωτοπόρο και μαχητικό.
Ο Νίκος Ζαχαριάδης έζησε κρατούμενος στα κάτεργα της 4ης Αυ­γούστου από το 1936 μέχρι το 1941, όταν η ελληνική κυβέρνηση τον παρέδωσε στους Γερμανούς κατακτητές. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Γκεστάπο της Βιέννης και από εκεί στο στρατόπεδο συγκέντρω­σης Νταχάου, μέχρι το Μάη του 1945. Πέρασε την εννιάχρονη δοκιμα­σία αλύγιστος.
Κρίνοντας ιστορικά όλη τη διαδρομή του ΚΚΕ στην περίοδο που ήταν ΓΓ της ΚΕ, εκτιμάμε την αδυναμία του Ν. Ζαχαριάδη να οδηγήσει έγκαιρα το ΚΚΕ σε ολοκληρωμένα συμπεράσματα σε σχέση με τις αντι­φάσεις στη στρατηγική του κόμματος, με αδυναμίες προγραμματικής επεξεργασίας που βάρυναν αρνητικά στο Κόμμα κατά τη δεκαετία του 1940. Η ευθύνη του Νίκου Ζαχαριάδη εντοπίζεται κυρίως στην αδυνα­μία του να διαμορφωθεί πρόγραμμα στο 7ο Συνέδριο (1945), που θα εν­σωμάτωνε την πείρα από την αντικειμενική εκτίμηση των λαθών (Συμ­φωνίες Λιβάνου, Καζέρτας, Βάρκιζας). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα και τις αντιφάσεις, καθυστερήσεις και λάθη οργάνωσης του αγώνα του ΔΣΕ. Βεβαίως η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη υπολογίζει ότι η στρατη­γική του ΚΚΕ, όταν ήταν Γραμματέας και Γενικός Γραμματέας της ΚΕ ο Ν. Ζαχαριάδης, αντανακλούσε και τις αντιφάσεις της στρατηγικής του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος. Παράλληλα εκτιμάμε ότι αν και ο Ν. Ζαχαριάδης είδε την αναγκαιότητα να διορθωθεί η στρατηγική του ΚΚΕ και το επιχείρησε το 1949 (5η Ολομέλεια) και το 1953 (Σχέδιο Προγράμματος), δεν τη θεμελίωσε με σωστή θεωρητική τεκμηρίωση, αφού στήριξε την αναγκαιότητα για αλλαγή της στρατηγικής στην αλ­λαγή του συσχετισμού των δυνάμεων. Επίσης, παρά το γεγονός ότι συ­γκρούστηκε σε πολλά ζητήματα με την ηγεσία του ΠΚΚ (μπ)/ΚΚΣΕ, και ο ίδιος και η ΚΕ υποχώρησαν στις πιέσεις της, με αποτέλεσμα, το 1954, να αποσύρουν το Σχέδιο Προγράμματος.
Η 6η Πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (11-12 Μαρτίου 1956), που την συγκάλεσε η επιτροπή των έξι ΚΚ (ΕΣΣΔ, Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Τσεχοσλοβακίας, Ουγγαρίας, Πολωνίας), πήρε την παρακάτω απόφα­ση για το Νίκο Ζαχαριάδη: «…η καθοδήγηση του Κόμματος και πρώτα απ’όλα ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ σ. Νίκος Ζαχαριάδης κά­νουν σοβαρά πολιτικά λάθη σεχταριστικού χαρακτήρα. [...] Για τα σο­βαρά πολιτικά λάθη που έκανε ο σ. Ζαχαριάδης και για τη συστηματική από μέρους του παραβίαση των αρχών της εσωκομματικής δημοκρατίας, η Ολομέλεια έκρινε απαραίτητο να καθαιρέσει τον Νίκο Ζαχαριάδη από Γενικό Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ και να τον βγάλει από το Πολιτικό Γραφείο».
Η 7η πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (18-24 Φεβρουαρίου 1957) αποφάσισε: «1) Καθαιρεί τον Ν. Ζαχαριάδη από την ΚΕ του ΚΚΕ. 2) Τον διαγράφει από το Κόμμα σαν αντικομματικό φραξιονιστικό αντιδιεθνιστικό, εχθρικό στοιχείο. 3) Η Ολομέλεια σημειώνει πως επειδή πολλές ενέργειες του Ν. Ζαχαριάδη, όπως π.χ. η υπόθεση Γουσόπουλου κλπ., ξε­φεύγουν από το χαρακτήρα και τα πλαίσια των συνηθισμένων λαθών, θε­ωρεί ότι το κομματικό συμφέρον επιβάλλει να γίνει συστηματική και λε­πτομερειακή παραπέρα έρευνα από το Κόμμα πάνω σ’ ολόκληρη τη ζωή και τη δράση του Ζαχαριάδη». Ως λόγοι της παραπάνω απόφασης προ­βλήθηκαν: «II πολιτική γραμμή που επεξεργάστηκε και επέβαλε στο ΚΚΕ ο Ν. Ζαχαριάδης από το 1945 ήταν αριστερίστικη, σεχταριστική, τυχο­διωκτική. [... ] οδήγησε σε ήττα το ρωμαλέο ελληνικό δημοκρατικό κίνη­μα. [...] Με τη γνωστή θέση του στη 12η Ολομέλεια τηςΚΕ του ΚΚΕ του 1945 για τον “ελληνικό άξονα “, αντικειμενικά δικαίωνε την επέμβαση των άγγλων ιμπεριαλιστών στην Ελλάδα. [...] καλλιεργούσε συστηματι­κά και επίμονα τον αντισοβιετισμό και αντιδιεθνισμό. [...] επέβαλε στο ΚΚΕ ανώμαλο εσωκομματικό καθεστώς. [...] με την εγκληματική στάση του στα ζητήματα της παράνομης δουλειάς [... ] είναι ο κύριος υπεύθυνος για τα χτυπήματα που έδωσε η Ασφάλεια στο ΚΚΕ».
Η καθαίρεση του Ν. Ζαχαριάδη και η διαγραφή του ήταν πράξεις άδι­κες. Η κατηγορία εναντίον του, για συνεργασία με τον εχθρό ήταν πρά­ξη συκοφαντική, ενώ οι κατηγορίες για καλλιέργεια της προσωπολατρίας και για την εγκαθίδρυση στο ΚΚΕ ανώμαλου εσωκομματικού κα­θεστώτος αποτελούσαν προπέτασμα καπνού και πρόσχημα για να πε­ράσει στην πλειοψηφία των μελών της ΚΕ και του Κόμματος η δεξιά οπορτουνιστική στροφή.
Τόσο η επιτροπή των έξι ΚΚ, όσο και οι παραπάνω Ολομέλειες της ΚΕ του ΚΚΕ αξιοποίησαν αντιφάσεις της πολιτικής του Κόμματος όταν ήταν Γενικός Γραμματέας ο Ν. Ζαχαριάδης, καθώς και λαθεμένες ενέργειές του, όπως οι άστοχες και άδικες κατηγορίες κατά στελεχών του ΚΚΕ για συνεργασία τους με τον ταξικό αντίπαλο.

Η παραπάνω αποτίμηση του Ν. Ζαχαριάδη ως ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ γί­νεται ως στοιχείο κρίσης της ωριμότητας και ικανότητας του ΚΚΕ στην καθοδήγηση της ταξικής πάλης σε ιδιαίτερα οξυμένες συνθήκες. Ωστό­σο δεν παραβλέπονται οι αρνητικές επιδράσεις της ιδεολογικής κατά­στασης και των πολιτικών επιλογών του διεθνούς κομμουνιστικού κι­νήματος.
Η 7η Ολομέλεια της ΚΕ (9-13 Απριλίου 1964) ενέκρινε το πόρισμα της επιτροπής «για την υπόθεση του Νίκου Ζαχαριάδη» σύμφωνα με το οποίο πολλές από τις ενέργειες του Ν. Ζαχαριάδη «δημιουργούν σοβα­ρότατα ερωτηματικά για το πρόσωπο του σαν ύποπτο, εχθρικό και επι­κίνδυνο στοιχείο για το Κόμμα και το λαϊκό κίνημα [...] οδηγούν αναπό­φευκτα σε πράξεις που αντικειμενικά δεν προκαλούν μικρότερη ζημιά στο Κόμμα και στο λαϊκό κίνημα από τις πράξεις πρακτόρων του εχθρού». Το πόρισμα καταλόγιζε στο Ζαχαριάδη και ποινικές ευθύνες.
Τρία χρόνια αργότερα, η 11 η Ολομέλεια της ΚΕ (27-30 Ιουνίου 1967) συζήτησε νέο πόρισμα της Επιτροπής Κομματικού Ελέγχου (ΕΚΕ) και κατέληξε: «Από την εξέταση της υπόθεσης Ζαχαριάδη δεν βγαίνει ότι ο Ν. Ζαχαριάδης είναι πράκτορας του εχθρού». Κρίνεται ως απαράδεκτο το γεγονός ότι, αυτό το πόρισμα, παρότι είχε απαλείψει την κατηγορία του πράκτορα, ωστόσο άφηνε να αιωρείται η υποψία. Ο απαράδεκτος εξορισμός του στο Σοργκούτ, καθώς και όλη η εκεί μεταχείριση από την ηγεσία του ΚΚΣΕ, με τη σύμπραξη και τηςτότε καθοδήγησης του ΚΚΕ,
δεν δικαιολογείται εξαιτίας της λαθεμένης ενέργειας του Ζαχαριάδη να απευθυνθεί στην ελληνική δικαιοσύνη για να δικαστεί.
Το ΚΚΕ επί της ουσίας έχει αποκαταστήσει το Νίκο Ζαχαριάδη εδώ και πολλά χρόνια (μεταφορά και ταφή της σορού του στην Ελλάδα, δη­μοσιεύματα κ.ά.). Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ ακυρώνει όλες τις αποφάσεις της 6ης και της 7ης Ολομέλειας (1956 και 1957) σε βάρος του Νίκου Ζαχαριάδη, καθώς και τα πορίσματα του 1964 και του 1967. Αποφασίζει την πλήρη αποκατάστασή του στο ΚΚΕ.

Συγκέντρωση στις 7 μ.μ., στο υπουργείο Οικονομικών, από ταξικά συνδικάτα της Αθήνας

 

Κατατέθηκε στη Βουλή η τροπολογία με την οποία νομοθετούν τα αβάσταχτα χαράτσια στα ακίνητα. Η τροπολογία, για το φόρο στα ακίνητα, μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, θα συζητηθεί στη Βουλή την Τετάρτη. Γι’ αυτό ταξικά συνδικάτα και σωματεία της Αθήνας διοργανώνουν την Τετάρτη 21 Σεπτέμβρη,στις 7 μ.μ., συγκέντρωση στο υπουργείο Οικονομικών, στο Σύνταγμα. 

Τι προβλέπει η τροπολογία

Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να φτάσει μέχρι και στις κατασχέσεις λαϊκών σπιτιών και μικρομάγαζων αν δεν πληρωθεί το χαράτσι.

Τι προβλέπεται στην τροπολογία αν οι μικροϊδιοκτήτες δεν πληρώσουν το λογαριασμό στη ΔΕΗ;

1. Σε πρώτη φάση θα τους κόβουν το ρεύμα μέχρι να πληρωθεί ο λογαριασμός.

2. Αν δεν πληρωθεί ο λογαριασμός, η ΔΕΗ θα παραπέμπει την περίπτωση στο υπουργείο Οικονομικών που θα αναλάβει τη διαδικασία είσπραξης του χαρατσιού, διαδικασία που προβλέπει κατάσχεση του ακινήτου.

Το χαράτσι θα πληρώνουν μέχρι και οι άνεργοι. Σύμφωνα με την τροπολογία, όλοι οι επιδοτούμενοι από τον ΟΑΕΔ μακροχρόνια άνεργοι, αλλά και αυτοί που βρίσκονται λίγους μήνες στην ανεργία βγαίνουν από την κατηγορία «ευπαθείς ομάδες» και θα φορολογηθούν κανονικά με βάση την τιμή ζώνης, το εμβαδόν του ακινήτου και το συντελεστή παλαιότητας. Ενδεικτικό της ληστείας είναι ότι άνεργος, που αναγκάζεται να ζει με επίδομα 454 ευρώ το μήνα, αν μένει σε ακίνητο 100 τ.μ. σε χαμηλή τιμή ζώνης μέχρι 1.500 ευρώ, θα αναγκαστεί να πληρώσει φόρο 625 ευρώ.

Η κυβέρνηση κάνει δήθεν την κοινωνικά ευαίσθητη με τη φορολόγηση των …ευπαθών ομάδων, με 50 ευρώ, αλλά αυτό είναι στάχτη στα μάτια, όταν μάλιστα από το συγκεκριμένο μέτρο εξαιρεί βιομήχανους και ξενοδόχους.

Στην τροπολογία η κυβέρνηση αναιρεί τις μέχρι τώρα δεσμεύσεις της, ότι οι επιδοτούμενοι από τον ΟΑΕΔ άνεργοι εντάσσονται στις ευπαθείς ομάδες και θα φορολογηθούν με 0,5 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο. Σύμφωνα με την τροπολογία, στον ειδικό συντελεστή 0,5 ευρώ υπάγονται μόνο οι μακροχρόνια άνεργοι, που είναι εγγεγραμμένοι στον ΟΑΕΔ και δεν επιδοτούνται από αυτόν!!! Και αυτοί, υπό την προϋπόθεση ότι το προηγούμενο έτος είχαν εισόδημα μικρότερο των 8.000 ευρώ, διαμένουν σε περιοχή με τιμή ζώνης μικρότερη των 3.000 ευρώ και διατηρούν διαμέρισμα μικρότερο των 200 τ.μ.

Ολοι οι υπόλοιποι άνεργοι, οι οποίοι σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία ανέρχονται σε 600.000, αλλά είναι πολύ περισσότεροι, θα πληρώσουν κανονικά όπως όλοι οι άλλοι φορολογούμενοι!

Η κυβέρνηση με το χαράτσι στην ακίνητη περιουσία προσδοκά έσοδα πάνω από 5,2 δισ. ευρώ τη διετία.

Παράλληλα, επιχειρεί να «δέσει» με κάθε τρόπο τη ΔΕΗ και τις ιδιωτικές εταιρείες παροχής ηλεκτρικού ρεύματος, ώστε να πάρουν κάθε αναγκαίο μέτρο είσπραξης. Ετσι προβλέπεται να παρακρατούν από τις εισπράξεις ποσοστό ίσο το 0,25%, από ποσό του χαρατσιού. Ταυτόχρονα, αν η ΔΕΗ και οι άλλες εταιρείες δεν προχωρήσουν στη διακοπή του ρεύματος, σε όσους δεν το καταβάλουν, θα επιβάλλεται σ’ αυτές πρόστιμο, ίσο με το τέλος που δεν καταβλήθηκε προσαυξημένο κατά 25%!

Καλούν στη συγκέντρωση

Στη συγκέντρωση, μέχρι στιγμής, καλούν: Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας, Συνδικάτο Φαρμάκου Αθήνας, Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Επισιτισμού – Τουρισμού – Ξενοδοχείων Αττικής, Συνδικάτο Μετάλλου Αθήνας, Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αθήνας, Συνδικάτο Κλωστοϋφαντουργίας – Ιματισμού – Δέρματος Αττικής, Συνδικάτο Καθαριστών – Καθαριστριών Αττικής, το Σωματείο Εργαζομένων στις Τηλεπικοινωνίες και την Πληροφορική (ΣΕΤΗΠ), Συνδικάτο Χρηματοπιστωτικού Αττικής, καθώς και τα επιχειρησιακά σωματεία: Εργαζομένων Καρφούρ – Μαρινόπουλος – Ντία, Εργαζομένων Αφοί Κωνσταντακάτου, Εργαζομένων στο Μετροπόλιταν, Εργαζομένων ΕΒΓΑ.

Αποφασιστική απάντηση στη φοροεπέλαση

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ ΤΟΥ 37ου ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ – ΟΔΗΓΗΤΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΤΟΥ 37ου ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ – ΟΔΗΓΗΤΗ

Το πρόγραμμα του 37ου Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του “Οδηγητή (2011) στην Αθήνα έχει ως εξής:

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ:

21:30 “Μην καρτεράτε να λυγίσουμε”, αφιέρωμα στους αλύγιστους και ανυποχώρητους της ταξικής πάλης, με τους Γεράσιμο Ανδρεάτο, Μανώλη Ανδρουλιδάκη, Ρίτα Αντωνοπούλου, Κώστα Θωμαΐδη. Ενορχήστρωση: Γιάννης Παπαζαχαριάκης.

23:00 Συναυλία με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου.

ΛΑΪΚΗ ΣΚΗΝΗ:

19:30 Συζήτηση για τις εξελίξεις στο χώρο του ποδοσφαίρου:“Κόκκινη κάρτα στο ποδόσφαιρο – επιχείρηση”.

21:30 “Με μια λύρα από τον Πόντο ως την Κρήτη”, με τους Γιώργο Αμαραντίδη, Αλέξανδρο Παπαδάκη.

23:30 Αφιέρωμα στα 90 χρόνια από τη γέννηση της Σωτηρίας Μπέλλου και λαϊκό γλέντι από το συγκρότημα του Νίκου Τατασόπουλου και την Μαρία Κώτη.

ΣΚΗΝΗ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ:

19:30 Συζήτηση για τη Ρώσικη Πρωτοπορία και συναυλία κλασικής μουσικής από τα Μουσικά Σύνολα της ΚΝΕ.

22:00 Αφιέρωμα στον ποιητή Νίκο Γκάτσο, από το συγκρότημα “Ρωμιοσύνη”.

22:45 Συναυλία με τον Πάνο Μπούσαλη.

23:30 Συναυλία με τους “Κι έτσι οι μέρες περνούν, the band”.

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ:

20:00 “Ο κύκλος με την κιμωλία”του Μπ. Μπρεχτ, από τη Θεατρική Ομάδα του ΠΑΜΕ.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ:

21:30 «Και στον ίδρο το δικό γίνε συ τ’ αφεντικό», μουσικο-θεατρικό αφιέρωμα στον ποιητή Κώστα Βάρναλη, με την Ορχήστρα της ΚΝΕ και τους Ειρήνη Σακαλή, Σταμάτη Σαμοΐλη, Νατάσα Μουσάδη, Γιώργο Γεωργακάκη.

23:00 Συναυλία με τον Goran Bregovic.

ΛΑΪΚΗ ΣΚΗΝΗ:

20:00 Συζήτηση:“Οικονομικές – Πολιτικές εξελίξεις και προοπτικές της ταξικής πάλης, 20 χρόνια μετά τη νίκη της αντεπανάστασης”.

21:30 “100 χρόνια από τη γέννηση του ποιητή Φώτη Αγγουλέ”, μουσικό αφιέρωμα – εκδήλωση σε επιμέλεια της Πολιτιστικής Επιτροπής του ΚΣ της ΚΝΕ με το συγκρότημα της Νατάσας Παπαδοπούλου – Τζαβέλα.

23:00 “Ταξίδι στο Αιγαίο”, νησιώτικο γλέντι με τον Νίκο Οικονομίδη.

ΣΚΗΝΗ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ:

21:30 Συναυλία από μαθητικά συγκροτήματα.

22:30 Συναυλία alternative rock με τους “Biotech”.

23:30 Συναυλία rock από τους “Jethro Talibans”.

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ:

20:00 Πλατφόρμα σύγχρονου χορού.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ:

20:30 Χαιρετισμός από τον Γραμματέα του ΚΣ της ΚΝΕ, Θοδωρή Χιώνη.

20:45 Ομιλία από την ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα.

21:30 “Το μέλλον δε θα ‘ρθει από μονάχο του”, συναυλία με τους Θάνο Μικρούτσικο, Χρήστο Θηβαίο, Γιάννη Κούτρα, Αννα Λινάρδου.

23:00 “…Και θα λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση“, αφιέρωμα στα 100 χρόνια από τη γέννηση του ποιητή Οδυσσέα Ελύτη με τους Δημήτρη Μητροπάνο, Βασίλη Λέκκα, Δημήτρη Μπάση, Ανδριάνα Μπάμπαλη. Απαγγελία: Κώστας Καζάκος. Ενορχήστρωση: Γιάννης Παπαζαχαριάκης.

ΛΑΪΚΗ ΣΚΗΝΗ:

21:30 “Η λαϊκή παράδοση σε μέλλοντες διαρκείας…”, Ηπειρώτικα, πολυφωνικά, γκάιντες, τσαμπούνες και ικαριώτικα, με χορούς και με τραγούδια.

23:30 Λαϊκό γλέντι με το συγκρότημα του Βαγγέλη Κορακάκη.

ΣΚΗΝΗ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ:

19:00 Συζήτηση για τις εξελίξεις στο χώρο του Πολιτισμού.

21:30 Συναυλία από μαθητικά συγκροτήματα: “DIVO” (Ν. Ιωνία), “ΑΝΥ.Ρ” (Ζωγραφού), “Αγραφοι Νόμοι” (Ηλιούπολη).

22:30 “Ιστορίες για κρουστά”, Βασίλης Βασιλάτος.

23:30 Συναυλία από τους “KollektivA - Μια ιδέα που εξαπλώνεται”.

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ:

19:15 “27/9/1941-27/9/2011: Εκδήλωση – αφιέρωμα για τα 70 χρόνια από την ίδρυση του ΕΑΜ” από την ΠΕΑΦΕ και την ΚΝΕ.

Στο χώρο του Φεστιβάλ θα λειτουργεί Παιδότοπος, το πρόγραμμα του οποίου έχει ως εξής:

ΠΕΜΠΤΗ 15 Σεπτέμβρη:

17:30 Χαμένοι στο διάστημα (κυνήγι χαμένου θησαυρού)

19:00 Βιβλιοπαρουσίαση το “Παιδαγωγικό ποίημα” του Α. Σ. Μακάρενκο.

20:30 Παράσταση: “Ο καραγκιόζης στο διάστημα” από τον Θανάση Λιούνη.

21:30 Προβολή ταινίας μικρού μήκους: “Το κόκκινο μπαλόνι”.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 16 Σεπτέμβρη:

17:30 Εργαστήριο κούκλας – κουκλοθέατρου.

19:00 Συζήτηση με νέους γονείς για τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού.

20:30 Κουκλοθέατρο: “Ο μισοκοκοράκος” από το εργαστήριο “Μαιρηβή”.

21:30 Προβολή ταινίας μικρού μήκους: “Το άσπρο άλογο”.

ΣΑΒΒΑΤΟ 17 Σεπτέμβρη:

17:30 Μάθημα σκάκι για παιδιά.

19:00 Μουσικοθεατρική παράσταση: “Το πολύχρωμο παραμύθι” από την Ιρίνα Μπόικο.

21:30 Μουσικοκινητικά παιχνίδια.

• Χώροι συζητήσεων.
• Μεγάλη έκθεση για την υπερενενηντάχρονη Ιστορία του ΚΚΕ.
• Εκθεση – αφιέρωμα στα 140 χρόνια από την Κομμούνα του Παρισιού.
• Εργαστήρια: Κρουστών με το Βασίλη Βασιλάτο, Εικαστικών, Πολυφωνικού τραγουδιού από τον Αλέξανδρο Λαμπρίδη, Κατασκευή κούκλας από την Ιρίνα Μπόικο, Παραδοσιακών χορών, Κοινωνικού ντοκιμαντέρ.
• Διεθνούπολη, με τη συμμετοχή δεκάδων οργανώσεων νεολαίας από όλο τον κόσμο.
• Περίπτερα θεραπευτικών κοινοτήτων.
• Κοινότητες μεταναστών.
• Προβολές – αφιερώματα.
• Βιβλιοπωλείο της “Σύγχρονης Εποχής”.

Επίσης, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ, θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 17 Σεπτέμβρη, Αγώνας Δρόμου 5 χλμ., αφιερωμένος στην πάλη ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά. Ο Αγώνας Δρόμου θα ξεκινήσει από την πλατεία Ελευθερίας στο Ιλιον και θα καταλήξει στο Πάρκο Τρίτση».

Ανάμεσα σε άλλα, σε κοινή τους ανακοίνωση τονίζουν:

Το Σάββατο 10 Σεπτέμβρη διαδηλώνουμε μαζί και στην Αθήνα στις 11 το πρωί στο Σύνταγμα:

• Την αντίθεσή μας στη νέα φοροληστεία για να αυξηθούν οι φοροαπαλλαγές της πλουτοκρατίας.
• Την απόφασή μας με οργανωμένο αγώνα να αντισταθούμε στα νέα χαράτσια. Κάτω οι φόροι και η ληστεία της ζωής μας.

Τη μέρα που ο πρωθυπουργός θα αναγγέλλει την κλιμάκωση της επίθεσης στη ζωή μας, εμείς οργανώνουμε την αντεπίθεσή μας με τη λαϊκή συμμαχία για να την αποκρούσουμε και να την ανατρέψουμε».

«Ισχυρίζονται ότι είναι φόροι για να πληρώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις. Λένε ψέματα. Μειώνουν και τους μισθούς και τις συντάξεις. Τις φοροαπαλλαγές των μεγαλοεπιχειρηματιών θέλουν να αυξήσουν». «Είναι ώρα με πρωτοβουλία των εργατικών σωματείων, των επιτροπών αγώνα των αυτοαπασχολούμενων, των λαϊκών επιτροπών στις συνοικίες να οργανωθεί μαζική αντίθεση και αντίσταση με κάθε τρόπο, οργανωμένα, μαζικά με τα σωματεία μας να επιστρέψουμε μαζικά τα εντάλματα πληρωμής, απαιτώντας την κατάργησή τους. Να οργανωθεί η αλληλεγγύη στους ανέργους, στις οικογένειες, στους μικρομαγαζάτορες που δεν μπορούν να πληρώσουν λογαριασμούς, δάνεια και φόρους».

Σήμερα από τις 6 το πρωί, τα ταξικά ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ, «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ» θα οργώνουν το λιμάνι του Πειραιά μεταφέροντας το αγωνιστικό κάλεσμα, ενώ την Τετάρτη 7 Σεπτέμβρη στις 11 το πρωί στην αίθουσα της Ενωσης Μηχανικών έχει προγραμματιστεί ευρεία σύσκεψη στην οποία καλούν εκτός από τις δύο παραπάνω ναυτεργατικές Ενώσεις και οι Ενώσεις Μαγείρων (ΠΕΕΜΑΓΕΝ), Πληρωμάτων Ρυμουλκών Ναυαγοσωστικών (ΠΕΠΡΝ) και η Επιτροπή Ανέργων Ναυτεργατών. Στη σύσκεψη πέρα από την προετοιμασία του συλλαλητηρίου θα καθοριστεί ακόμα πρόγραμμα πολύμορφων αγωνιστικών κινητοποιήσεων και απεργιακές κινητοποιήσεις.

Επιπλέον, στα πλαίσια των προετοιμασιών για το συλλαλητήριο το Σωματείο Καθαριστριών Πειραιά καλεί τα μέλη του αύριο Κυριακή στις 4 το απόγευμα στο ΕΚΠ σε γενική συνέλευση, προκειμένου να ληφθεί απόφαση συμμετοχής, αλλά και το συνολικό αγωνιστικό πρόγραμμα δράσης του σωματείου με βάση της εξελίξεις (ΒΑΕ, σχολεία, αντεργατικά μέτρα).

Την Τρίτη 6 Σεπτέμβρη θα γίνει συνεδρίαση της Γραμματείας ΠΑΜΕ Πειραιά μαζί με τους προέδρους των ταξικών συνδικαλιστικών οργανώσεων, ενώ τηνΤετάρτη 7 του μήνα οι αγωνιστικές παρατάξεις Δημοσιοϋπαλληλική Ενότητα Υπαλλήλων ΟΛΠ και η Δημοκρατική Ενότητα Λιμενεργατών ΟΛΠ διοργανώνουν σύσκεψη στις 6.30 το απόγευμα στο ΕΚΠ.

Τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας, τον Αύγουστο του 1968, έγιναν, και συνεχίζουν και σήμερα να γίνονται, αντικείμενο της μαύρης αντισοσιαλιστικής προπαγάνδας και μέσο αξιοποίησης για την ενίσχυση του αντικομμουνισμού, που αποτελεί ένα από τα πιο επιθετικά ιδεολογικοπολιτικά όπλα της αστικής ιδεολογίας. Είναι γεγονός ότι η προπαγάνδα των μονοπωλίων και του ιμπεριαλισμού έδωσε όλα τα χρόνια μετά το 1968 έως την ανατροπή του σοσιαλισμού στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη και την ΕΣΣΔ λυσσασμένη μάχη, προκειμένου να περάσει στις συνειδήσεις των λαϊκών μαζών στον καπιταλιστικό κόσμο την άποψη ότι τα συγκεκριμένα γεγονότα του Αυγούστου συνιστούσαν επέμβαση στο εσωτερικό μιας χώρας και κατά του λαού της από την ΕΣΣΔ.

Η αστική ιστοριογραφία, που μετά την αντεπανάσταση, διά της μεθόδου της ωμής διαστρέβλωσης και παραχάραξης των ιστορικών γεγονότων, διαμορφώνει ουσιαστικά πολιτική και ιδεολογία στήριξης της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας, χρησιμοποιεί όλα εκείνα τα επιχειρήματα σχετικά με τα σοσιαλιστικά κράτη, ώστε να ενσταλάζουν τα ιμπεριαλιστικά προπαγανδιστικά επιτελεία το δηλητήριο της αντισοσιαλιστικής – αντικομμουνιστικής προπαγάνδας, προκειμένου να παρουσιαστεί πειστική η κάλπικη αλήθεια τους. Και πάνω απ’ όλα για την υπεράσπιση του καπιταλισμού, της εκμετάλλευσης, ως «δημοκρατίας», ωφέλιμης για τους λαούς και ας τους ρίχνουν καθημερινά στον Καιάδα της βαρβαρότητάς τους. Την ίδια στόχευση έχει η ταύτιση του «σοσιαλισμού – κομμουνισμού» με τον ολοκληρωτισμό, το φασισμό.

Οσο, δε, για τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, όλες γίνονται, σύμφωνα μ’ αυτήν την ιστοριογραφία, πάλι στο όνομα της «δημοκρατίας», της απαλλαγής δήθεν των λαών από δικτάτορες, πιθανόν μερικοί απ’ αυτούς να έχουν εγκαθιδρυθεί από τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κράτη, συγκαλύπτοντας ότι αυτές οι επεμβάσεις οργανώνονται για τα συμφέροντα των μονοπωλίων στη διεθνή αγορά. Γι’ αυτό και πουθενά δεν κάνουν λόγο για τις ωμές επεμβάσεις στο εσωτερικό των σοσιαλιστικών χωρών από τα ιμπεριαλιστικά κράτη, προκειμένου να υπονομεύσουν και να ανατρέψουν την εργατική εξουσία. Που όπως ήταν φυσικό, στην Τσεχοσλοβακία, υπεράσπισε τότε τον εαυτό της.

Αυτή η ίδια βεβαίως ιστοριογραφία εκθειάζει τη συμβολή των Αγγλων ιμπεριαλιστών και του στρατού τους που είχε αποβιβαστεί στην Ελλάδα μετά την απελευθέρωση από τους Γερμανούς ιμπεριαλιστές, για να βοηθήσει τον αστικό πολιτικό κόσμο και τους παρακρατικούς στρατιωτικούς μηχανισμούς του να εδραιώσουν την εξουσία του κεφαλαίου, χτυπώντας το λαϊκό κίνημα το Δεκέμβρη του 1944. Και υμνεί τις ΗΠΑ, γιατί, αν δε βοηθούσαν αποφασιστικά την αστική τάξη στην πάλη της ενάντια στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας 1946-1949, κινδύνευε να χάσει την εξουσία.

Δε θα αντιπαραθέσουμε εδώ τις εκατοντάδες επεμβάσεις των ΗΠΑ και άλλων ιμπεριαλιστικών κρατών, είτε με πόλεμο, είτε με την εγκαθίδρυση δικτατορικών καθεστώτων, είτε με άλλες μορφές, ανά τον κόσμο. Θα σταθούμε σ’ αυτά καθεαυτά τα γεγονότα, τα οποία επίσης δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία.

Όλο το άρθρο από τον Ριζοσπάστη, εδώ.

Ποιο ήτο το «ατόπημα»;

Οτι οι βουλευτές του Κόμματος τόνισαν πως το ΚΚΕ θα στηρίξει με όλες τις δυνάμεις του την προσπάθεια να μην ψηφιστεί ο νόμος – έκτρωμα για την Ανώτατη Εκπαίδευση, αλλά και ότι εφόσον ο νόμος ψηφιστεί,το ΚΚΕ θα στηρίξει τον αγώνα να μην εφαρμοστεί στην πράξη.

Η υπουργός της κυβέρνησης των μνημονίων, των μεσοπρόθεσμων, των δανειακών συμβάσεων (κ.ο.κ.) εξεμάνη: Ακούς εκεί να λέει το ΚΚΕ ότι τάσσεται υπέρ της μη εφαρμογής «ψηφισμένων νόμων»! Φρίκη!

Κατ’ αρχάς, καμία θεατρικότητα δεν μπορεί να κρύψει την «αλά καρτ» αντιμετώπιση που τυγχάνουν οι (αστικοί) νόμοι από τους αστούς πολιτικούς (τους ίδιους δηλαδή πολιτικούς που ψηφίζουν αυτούς τους νόμους).

Για παράδειγμα:

Υπάρχει νόμος που υπαγορεύει στις κυβερνήσεις τη χρηματοδότηση των ασφαλιστικών ταμείων. Δεν εφαρμόζεται, αλλά ουδέποτε η κυρία Διαμαντοπούλου και οι συν αυτή εξεμάνησαν από τη μη εφαρμογή του.

Υπάρχει νόμος που υπαγορεύει στις κυβερνήσεις καταβολή των χρεών τους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Δεν εφαρμόζεται.

Υπάρχει νόμος που απαγορεύει τη φοροδιαφυγή των μεγαλόσχημων (αφού μόνο αυτοί μπορούν να φοροδιαφεύγουν) και άλλος που απαγορεύει την εισφοροδιαφυγή των βιομηχάνων, εφοπλιστών, εργοδοτών (αφού μόνο αυτοί μπορούν να εισφοροδιαφεύγουν). Δεν εφαρμόζονται.

Υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις (ντάνες) κατά των καταχρηστικών όρων των τραπεζών εις βάρος των πολιτών. Δεν εφαρμόζονται.

Υπάρχουν διατάξεις (συνταγματικές, μάλιστα) που υπαγορεύουν την κύρωση διεθνών συμβάσεων της χώρας, όπως είναι τα μνημόνια, με αυξημένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία και όχι με τον πραξικοπηματικό τρόπο που το διέπραξαν ΠΑΣΟΚ και ΛΑ.Ο.Σ, στην πρώτη φάση, και το ΠΑΣΟΚ μόνο του, στη δεύτερη φάση. Δεν εφαρμόζονται.

Συμπέρασμα:

Οι νόμοι όχι μόνο είναι ταξικοί. Ταξική είναι και η εφαρμογή (ή η μη εφαρμογή) τους.

Ζήτημα δεύτερον και σημαντικότερον: Δεν υπάρχει εκμεταλλευτική – ταξική κοινωνία, στην οποία οι «από πάνω» να μην αναφωνούν κραδαίνοντας το μαστίγιο στους «από κάτω»:

«Dura lex sed lex» («σκληρός νόμος, αλλά νόμος»)! «Καλός νόμος ή κακός νόμος, αδιάφορο. Είναι νόμος!»…

Ως εκ τούτου, και για όσους δεν κατάλαβαν:

Μη μιλάτε, μην αντιδράτε και κυρίως μην αντιστρατεύεστε «την ευνομίαν και την τάξιν»! Τα πάντα γίνονται διά νόμου.

Απόδειξη:

Κόψιμο μισθών - νόμος!

Κόψιμο συντάξεων - νόμος!

Αύξηση 40% στα εισιτήρια - νόμος!

Απολύσεις εργαζομένων - νόμος!

Λεόντειες (κατά τα εισαγγελικά πορίσματα) συμβάσεις για τα διόδια -νόμος!

«Ζήμενς», C4i, Ζέπελιν, Ολυμπιάδα - νόμος («υπέρτατος», μάλιστα)!

Τετραπλασιασμός των έμμεσων φόρων - νόμος!

Εκ περιτροπής «εργασία» και εργασιακή «εφεδρεία» - νόμος!

«Δικαίωμα» συνταξιοδότησης μετά θάνατον - νόμος!

Κλοπή ασφαλιστικών ταμείων - νόμος!

Χαράτσι στα νοσοκομεία - νόμος!

Ρουσφέτια μέσω ΜΚΟ - νόμος!

Ιδού περί ποίας «δημοκρατικής ευνομίας» και «δημοκρατικής τάξεως» κόπτεται η κυρία υπουργός.

Ιδού η «λογική» τους περί «νομιμότητας».

Τι γίνεται όμως με εκείνη την έννοια που θέλει να εξετάζει τα ζητήματα (και τους νόμους) σύμφωνα με το εξής κριτήριο:

Τι είναι επωφελές και τι είναι επιβλαβές για τους πολλούς; Εν ολίγοις, τι είναι δίκαιο και τι είναι άδικο;

«Αδιάφορο» (!), λένε οι δημοκράτες των (πλαστών) κοινοβουλευτικών πλειοψηφιών και επιμένουν μονότονα: «Είναι νόμιμο»! Δεν αποκλείεται, μάλιστα, να είναι και «ηθικό»…

Είναι πρόδηλο ότι τα κηρύγματά τους περί «νομιμότητας» χάσκουν την ταξική τους αγριότητα, υποκρισία και χρεοκοπία.

Παρεμπιπτόντως: Ποτέ δεν τους ακούσαμε να καταγγέλλουν κάποια παρανομία με αφορμή ότι το (δικό τους, το αστικό) Σύνταγμα, ο «πρώτος νόμος» του κράτους, υπεραμύνεται – στα χαρτιά – της δημόσιας και δωρεάν Υγείας, της δημόσιας και δωρεάν Παιδείας, του δικαιώματος όλων να έχουν εργασία, της εθνικής κυριαρχίας, αλλά στην πράξη όλες αυτές οι «πρόνοιες» είναι για το θεαθήναι, στο πλαίσιο ενός νόμου που η ίδια εκείνη τάξη που διά των κομμάτων της τον ψήφισε, τον χρειάζεται μόνο ως «κουρελόχαρτο».

Οταν, επομένως, μιλούν περί του «νόμου και της τάξης», εννοούν την καταστολή, την αυθαιρεσία, την τρομοκρατία ως μεθοδολογία για την επιβολή – με ισχύ «νόμου» – των συμφερόντων της τάξης τους πάνω στην κοινωνία.

Αλλά, απέναντι σε αυτήν τη «νομιμότητα», δεν υπάρχει τίποτα πιο νόμιμο, τίποτα πιο δημοκρατικό, τίποτα πιο «καθαγιασμένο» από τη μαζική, οργανωμένη, δημοκρατική και πλειοψηφική εκ μέρους των λαϊκών στρωμάτων ανυπακοή, απειθαρχία, απόρριψη, άρνηση και ανατροπή της πολιτικής τους.

Αυτή είναι η θέση του ΚΚΕ. Η συγκρότηση ενός μαζικού, οργανωμένου, δημοκρατικού και πλειοψηφικού εργατικού και λαϊκού κινήματος που καθιστά ανενεργούς και θα πετάξει στα σκουπίδια τους νόμους τους.

Με την άποψη αυτή προφανώς διαφωνεί η κυρία Διαμαντοπούλου.

Ατυχώς γι’ αυτήν συμφωνεί ο Ρήγας Φεραίος:

«Οταν - έλεγε - η Διοίκησις βιάζη, αθετή, καταφρονή τα δίκαια του λαού και δεν εισακούει τα παράπονά του, το να κάμη τότε ο λαός ή κάθε μέρος του λαού επανάστασιν, να αρπάζη τα άρματα και να τιμωρήση τους τυράννους του, είναι (το) πλέον ιερόν από όλα τα δίκαιά του και το πλέον απαραίτητον από όλα τα χρέη του».

Συμφωνεί, επίσης, ο Μοντεσκιέ - ο δικός «τους» αστός Μοντεσκιέ – όταν έγραφε ότι:

«Δεν υπάρχει σκληρότερη τυραννία από εκείνη που διενεργείται κάτω από τη σκιά των νόμων και τα προσχήματα της Δικαιοσύνης»,

και πρόσθετε ότι

«είναι καλό να εξορκίσουμε τους νόμους πριν βρικολακιάσουν και ξεκινήσουν να πίνουν το αίμα μας».

Μήπως ήρθε η ώρα η κυρία υπουργός να φτιάξει ένα νόμο για να«κάτσει στο σκαμνί» τον Ρήγα και τον Μοντεσκιέ;…

Γράφει:

ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Αναδημοσίευση από τον Ριζοσπάστη της 24/8/2011

Μαζί οι «φιλελεύθεροι», οι σοσιαλδημοκράτες, οι οικολόγοι – πράσινοι και δυνάμεις τύπου ΛΑ.Ο.Σ. πήραν αυτή την αντιδραστική επαίσχυντη απόφαση.

Αποσπούν το φασισμό από τη μήτρα που τον γέννησε και που είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο, προκειμένου να αθωώσουν τον ιμπεριαλισμό ως σύστημα που γεννά τις αιτίες των πολέμων.

Λένε ότι τον φασιστικό άξονα, που εξαπέλυσε πρώτος τον πόλεμο, τον νίκησε η δημοκρατία. Και όταν οι πολιτικοί ηγέτες των καπιταλιστικών κρατών μιλούν για δημοκρατία, δεν εννοούν τη δημοκρατία όπου κάνουν κουμάντο οι πολλοί, οι λαοί, αλλά αυτή όπου κάνει κουμάντο το κεφάλαιο. Γι’ αυτό και λένε ότι δε νίκησε παντού σ’ όλη την Ευρώπη η δημοκρατία, αφού μια σειρά χωρών υποδουλώθηκαν στον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό.

Γι’ αυτό και πανηγυρίζουν για την επανένωση της Ευρώπης μετά την «πτώση του τείχους». Την επανένωση στις αξίες της ελευθερίας και δημοκρατίας, δηλαδή της ιμπεριαλιστικής ελευθερίας και δημοκρατίας. Γι’ αυτό και καθιέρωσαν αυτή τη μαύρη για τους λαούς της Ευρώπης μέρα.

Μιλούν για την ελευθερία και δημοκρατία που κατέκτησαν οι πρώην σοσιαλιστικές χώρες με την αντεπανάσταση και την ίδια ώρα εντείνονται οι διώξεις σ’ αυτές τις χώρες κατά των κομμουνιστών, Κομμουνιστικά Κόμματα είναι στην παρανομία ενώ οι συνεργάτες των Γερμανών, όπως στις Βαλτικές χώρες, αναδεικνύονται εθνικοί ήρωες.

Επιχειρούν να σβήσουν από την Ιστορία το ρόλο των λαϊκών κινημάτων στην οργάνωση του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα ενάντια στην κατοχή της χιτλερικής συμμαχίας, το ρόλο των λαϊκών κινημάτων ενάντια στο φασισμό σε κάθε χώρα, στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που διεξήγαγε η αστική τάξη, το ρόλο του Κομμουνιστικού Κόμματος, όπως στην Ελλάδα, όπου υπήρξε εμπνευστής, ψυχή και οργανωτής της Εθνικής Αντίστασης.

Όλη η ένθετη έκδοση από τον Ριζοσπάστη

Η Μικρασιατική Καταστροφή (Αύγουστος 1922) αποτελεί μια από τις πιο τραγικές στιγμές της Ιστορίας της Ελλάδας, τις συνέπειες της οποίας πλήρωσε ο λαός της.

Η Μικρασιατική Καταστροφή είναι το αποτέλεσμα της συμμετοχής της άρχουσας τάξης της Ελλάδας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια στην ευρύτερη περιοχή της Εγγύς Ανατολής, προκειμένου να προωθήσει μέσω αυτής της συμμετοχής στην πράξη τη θεωρία της «Μεγάλης Ιδέας», δηλαδή της προσάρτησης εδαφών στην Ελλάδα και έτσι να ικανοποιηθούν τα συμφέροντα των Ελλήνων κεφαλαιοκρατών, τα οποία διαπλέκονταν μ’ αυτά των τότε ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, ιδιαίτερα της Αγγλίας. Και την πραγματοποίηση των οποίων επιδίωκαν, μέσω των αγγλικών ιμπεριαλιστικών συμφερόντων στην περιοχή.

Ο απολογισμός της Μικρασιατικής Καταστροφής είναι: 50.000 νεκροί, 75.000 τραυματίες. Κοντά 1.500.000 Ελληνες αναγκάστηκαν να έρθουν σαν πρόσφυγες στην Ελλάδα, αφήνοντας πίσω τους πάνω από 600.000 νεκρούς, θύματα της πολιτικής του κεφαλαίου, που έχει τον πόλεμο στο αίμα του, αλλά που ρουφά το αίμα των λαών για τα συμφέροντά του. Σε δισεκατομμύρια δραχμές ανέρχονται οι υλικές καταστροφές και ζημιές από τον πόλεμο και τις ακίνητες περιουσίες που εγκαταλείφθηκαν ή καταστράφηκαν.

Τη μικρασιατική εκστρατεία πρέπει να την προσεγγίσουμε ως μια πολεμική ενέργεια, ενταγμένη στο διεθνές ιμπεριαλιστικό πλαίσιο, που διαμορφωνόταν με βάση τα αποτελέσματα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι νικήτριες ιμπεριαλιστικές χώρες της Αντάντ (Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία) επιβουλεύονταν τα πετρέλαια της Μοσούλης και, επομένως, ήθελαν να εδραιώσουν τις θέσεις τους και στην περιοχή του οθωμανικού κράτους. Γεγονός που συνεπαγόταν και ενέργειες για το διαμελισμό του. Γι’ αυτό το σκοπό χρησιμοποίησαν και τον ελληνικό στρατό. Ταυτόχρονα, το εθνικοαπελευθερωτικό, αστικοδημοκρατικό επαναστατικό κίνημα στην Τουρκία, με επικεφαλής το Μουσταφά Κεμάλ, συγκροτεί κυβέρνηση στην Αγκυρα στις 23 Απρίλη του 1920 και έρχεται σε πλήρη ρήξη με τον σουλτάνο. Τα ιμπεριαλιστικά κράτη, αντιλαμβανόμενα ότι ο σουλτάνος δεν είναι σε θέση να τσακίσει την επανάσταση, βάζουν μπρος το στρατιωτικό σχέδιο, με κύρια δύναμη τον ελληνικό στρατό, αλλά και τα δικά τους στρατεύματα. Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Κεμάλ δε φέρνουν αποτέλεσμα. Ετσι, στις 10 Αυγούστου 1920, υπογράφεται στις Σέβρες της Γαλλίας η Συνθήκη των Σεβρών.

Με τη Συνθήκη των Σεβρών, η έκταση της Τουρκίας ελαττωνόταν έως το ένα πέμπτο. Η Συρία, η Παλαιστίνη, η Μεσοποταμία και η Χατζάζη κηρύσσονταν τυπικά ανεξάρτητα κράτη. Και λέμε τυπικά, γιατί ουσιαστικά γίνονταν αποικίες – προτεκτοράτα, η πρώτη της Γαλλίας και οι άλλες της Μεγάλης Βρετανίας, μιας και τα κράτη αυτά, σύμφωνα με το άρθρο 22 της Συνθήκης, κρίνονταν μη ικανά για αυτοκυβέρνηση. Η Τουρκία έχανε κάθε επικυριαρχία πάνω στην Αίγυπτο, η οποία γινόταν προτεκτοράτο της Μεγάλης Βρετανίας, στην οποία παραχωρούνταν επίσης η Κύπρος, το Σουδάν, καθώς και τα δικαιώματα της Τουρκίας στη ναυσιπλοΐα του Σουέζ. Αναγνωριζόταν το προτεκτοράτο της Γαλλίας στο Μαρόκο και την Τυνησία και η Λιβύη παραχωρούνταν στην Ιταλία.

Επιπλέον, τα τρία ισχυρά καπιταλιστικά κράτη (Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία), με ιδιαίτερη συμφωνία μοίραζαν μεταξύ τους σε «σφαίρες επιρροής» και ό,τι απέμεινε ακόμα από την Τουρκία, με πρόσχημα να τη βοηθήσουν ν’ αναπτύξει τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της.

Με τη Συνθήκη των Σεβρών, στην Ελλάδα παραχωρούνταν η Δυτική και Ανατολική Θράκη ως τη γραμμή Τσατάλτζας κοντά στην Κωνσταντινούπολη και τα νησιά Ιμβρος και Τένεδος, καθώς και η Σμύρνη με την ενδοχώρα της, όπου τυπικά αναγνωριζόταν η τουρκική κυριαρχία με το να κυματίζει η οθωμανική σημαία στα φρούρια της πόλης.

Η Σμύρνη, σύμφωνα με τα άρθρα 65-83 της Συνθήκης, μόνο μετά από 5 χρόνια και κατόπιν δημοψηφίσματος των κατοίκων της θα μπορούσε να προσαρτηθεί στην Ελλάδα. Η Ιταλία παραχωρούσε στην Ελλάδα τα Δωδεκάνησα, εκτός της Ρόδου, η οποία γινόταν αυτόνομη και μόνο μετά από δημοψήφισμα θα μπορούσε να προσαρτηθεί στην Ελλάδα.

Η Κωνσταντινούπολη αναγνωριζόταν πρωτεύουσα του τουρκικού κράτους, υπό την αίρεση των συμμάχων, για την περίπτωση που η Τουρκία δε θα τηρούσε τα συμφωνημένα. Τα Στενά των Δαρδανελίων κηρύσσονταν ουδέτερη και αφοπλισμένη ζώνη.

Η Συνθήκη των Σεβρών αφόπλιζε την Τουρκία και άφηνε ελεύθερη τη δίοδο των Στενών, εκτός από τα πολεμικά και τα εμπορικά πλοία, πράγμα που έθετε κάτω από τον έλεγχο της Αγγλίας και της Γαλλίας το εμπόριο και την ασφάλεια των χωρών της Μαύρης Θάλασσας.

Η κυβέρνηση Βενιζέλου ανέλαβε τη δράση για την επιβολή της συγκεκριμένης Συνθήκης, η οποία απορρίφθηκε από την κυβέρνηση Κεμάλ. Ετσι, γενικεύτηκε, ουσιαστικά, ο πόλεμος στο μέτωπο της Μικράς Ασίας, ο οποίος τυπικά ξεκίνησε το Μάη του 1919.

Στις 2 Μάη (15 με το νέο ημερολόγιο) 1919, ελληνικά στρατεύματα αποβιβάστηκαν στη Σμύρνη ύστερα από απόφαση του Ανωτάτου Συμμαχικού Συμβουλίου του Συνεδρίου των Παρισίων. Η εκστρατεία είχε ξεκινήσει. Το τραγικό της τέλος, όμως, ήταν προδιαγεγραμμένο.

Όλο το κείμενο εδώ