«ΥΠΟΘΕΣΗ ΚΑΤΙΝ»
Ο «ΑΛΦΑ TV» για την υπόθεση «Κατίν», με αφορμή την αθλιότητα της κινηματογραφικής μεταφοράς, από τον Α. Βάιντα, της χιτλερικής άποψης για την υπόθεση
 |
Σ’ αυτήν τη ρότα «To κουτί της Πανδώρας» στην τηλεόραση του «ΑΛΦΑ» – εκπομπή που λέει ότι ασχολείται και με ιστορικά θέματα – και ο δημιουργός της, την Τρίτη 3/2/2009, κατασκευάσανε εκπομπή με την υπόθεση του Κατίν. Με αφορμή και την ταινία του Πολωνού Αντρέι Βάιντα που ήρθε και στην Ελλάδα, με την επίσημη υποστήριξη και της πολωνικής πρεσβείας, δηλαδή του πολωνικού κράτους, κατασκευάζουν σενάρια αποκατάστασης, τάχα, της αλήθειας για το έγκλημα της εκτέλεσης Πολωνών αξιωματικών στο Κατίν. Εγκλημα, που διέπραξαν αποδεδειγμένα οι χιτλερικοί που είχαν κατακτήσει και το τμήμα εδαφών της τότε ΕΣΣΔ, στα οποία βρισκόταν το Κατίν (περιοχή Σμολένσκ). Αλλά η τωρινή ιμπεριαλιστική ιστοριογραφία, αναπαράγοντας αυτήν του Γκαίμπελς από το 1943, το αποδίδει στους Σοβιετικούς και προσωπικά στον Στάλιν. Οι αποδείξεις του δαιμόνιου δημοσιογράφου; Μια σύντομη συνέντευξη με τον Λεχ Βαλέσα για ένα μικρό τμήμα των αρχείων της GKB, που του παρέδωσαν ο Γιέλτσιν και ο Γκορμπατσόφ. Δηλαδή, δυο από τους ηγέτες της ανατροπής του σοσιαλισμού, οι οποίοι κιόλας το έχουν καυχηθεί δημόσια ότι τον ανέτρεψαν. Αρχεία χαλκευμένα, προκειμένου να συμβάλουν στη διαμόρφωση ψυχολογίας αποδοχής της αντεπαναστατικής τους δράσης. Αλλωστε, τι διαφορετικό μπορεί να περιμένει κανείς από ηγέτες που αμαύρωσαν, στην περίοδο της «Περεστρόικα», όλη την Ιστορία της οικοδόμησης του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ για να επιβάλουν την εγκαθίδρυση του καπιταλισμού; Η απόδοση εγκλημάτων στην τότε Σοβιετική Εξουσία είναι καλό εργαλείο στην αντικομμουνιστική, αντισοσιαλιστική επίθεση και πρωτοχρησιμοποιήθηκε απ’ αυτούς.
 |
Βεβαίως, εδώ οι δημοσιογραφούντες και τα αστικά επιτελεία κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια, γιατί τα ιμπεριαλιστικά κράτη δολοφονούν ολόκληρους λαούς, βλέπε Γιουγκοσλαβία, Αφγανιστάν, Ιράκ (για να μην πάμε πιο παλιά στο Βιετνάμ και, ακόμη παλιότερα, στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι).
Επίσης, ο Βάιντα δεν κάνει καν ιστορική έρευνα. Παίρνει σαν δεδομένη τη χιτλερική άποψη στην υπόθεση του Κατίν και στήνει κινηματογράφο ενίσχυσης αυτής της επαίσχυντης αντισοβιετικής, αντισοσιαλιστικής προπαγάνδας. Τάσσεται, δηλαδή, εξαρχής με το «αξίωμα» ότι οι Σοβιετικοί είναι οι εκτελεστές των Πολωνών αξιωματικών, επομένως οι εγκληματίες.
Και αυτό ίσως δεν ξενίζει, εφόσον ο «καλλιτέχνης» τάσσεται με τη ναζιστική – ιμπεριαλιστική προπαγάνδα, ωθούμενος από αντισοβιετικό μίσος, που σε τμήματα των Πολωνών έχει ιστορικό βάθος. Η αθλιότητα μιας τέτοιας κινηματογραφικής δράσης ενισχύεται και από το γεγονός ότι η χώρα του και ο λαός της ήταν οι πρώτοι απ’ όλους στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο που δέχτηκαν στα 1939 τη χιτλερική επίθεση και βίωσαν τη ναζιστική βαρβαρότητα, εγκαταλειμμένοι από τους Βρετανούς και Γάλλους ιμπεριαλιστές συμμάχους της πολωνικής αστικής τάξης, που είχαν με συμφωνία αναλάβει την προστασία τους από τη Γερμανία. Εδώ φαίνεται ότι η ιστορική μνήμη του σκηνοθέτη και των ομοίων του έπαθε …αμνησία. `Η μπορεί να εντάσσεται και αυτή στην ιμπεριαλιστική θεωρία ταύτισης του εγκληματικού ναζισμού με το σοσιαλισμό – κομμουνισμό και του Χίτλερ με τον Στάλιν. Επίσης και γι’ αυτό τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία δουλεύουν πυρετωδώς και ακατάπαυστα από τη 10ετία του ‘50.
Ας δούμε, όμως, ορισμένα στοιχεία από το ξεκίνημα ακόμη αυτής της άτιμης προπαγάνδας, που αναπαράγουν οι σημερινοί δημοσιολόγοι και δημοσιογραφούντες του ιμπεριαλισμού.
