Συμβάσεις που υπέγραψαν ομοσπονδίες και σωματεία της δύναμης του ΠΑΜΕ
Μόνο η γραμμή της ταξικής πάλης, της σύγκρουσης με το κεφάλαιο και τους υποστηρικτές του, μπορεί να φέρει απτά θετικά αποτελέσματα για τους εργαζομένους. Ακριβώς σε αυτή την κατεύθυνση, τα ταξικά συνδικάτα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ δίνουν τη μάχη για τις συλλογικές συμβάσεις.
Μπροστά τους στέκονται τεράστια εμπόδια. Ενα από αυτά, η κατάπτυστη Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας του ενός ευρώ τη μέρα μεικτά, που υπέγραψε η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ με τον ΣΕΒ. Αλλά και οι άθλιες συλλογικές συμβάσεις που υπέγραψαν οι δυνάμεις του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού σε μια σειρά κλάδους. Είναι, ακόμα, οι αντεργατικές πολιτικές των κυβερνήσεων του κεφαλαίου, η εργοδοτική τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς, η ψευδαίσθηση της ταξικής συνεργασίας, που χρόνια τώρα καλλιεργούν οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές πλειοψηφίες.
Απέναντι σε αυτά, οι ταξικές δυνάμεις δε σηκώνουν τα χέρια ψηλά. Κάθε μέρα και ώρα, μοχθούν στους χώρους δουλειάς για την οργάνωση των εργαζομένων, την ανάπτυξη του αγώνα τους και το συντονισμό της κοινής τους δράσης ενάντια στον κοινό αντίπαλό τους, το κεφάλαιο και τους υποστηρικτές του. Αυτό εκφράστηκε μέσα από τις μέχρι τώρα κινητοποιήσεις στους επιμέρους κλάδους, όπου οι ταξικές συνδικαλιστικές δυνάμεις έχουν την πλειοψηφία. Με τα συλλαλητήρια που οργάνωσε το ΠΑΜΕ και τις πανελλαδικές πανεργατικές απεργίες, όπου – επίσης το ΠΑΜΕ – έβαζε τα ζητήματα της Κοινωνικής Ασφάλισης και των συλλογικών συμβάσεων. Ενώ, στις 16 Απρίλη 2008, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα και σωματεία που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ ανέδειξαν σε κεντρικό ζήτημα την υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, που να απαντούν στις ανάγκες των εργαζομένων. Οπως και αργότερα, στις 19 Ιούνη, τα βέλη του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος με δεκάδες συλαλλητήρια και συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα στόχευσαν στο διπλό μέτωπο της ακρίβειας και των εξευτελιστικών μισθών και μεροκάματων.
Ηδη, τα πρώτα θετικά αποτελέσματα αυτού του επίπονου, αλλά και επίμονου ταξικού αγώνα έχουν καταγραφεί, χωρίς, ταυτόχρονα, να υποτιμώνται οι αδυναμίες και χωρίς καμιά διάθεση πανηγυρισμού.
